UMUT KÖPRÜSÜ

Züleyha kadar günahkarım,Yusuf kadar masum olmak isterdim
oysa ama ben düştüğüm zindanda ezilecek kadar günah topladım.yüküm ağır…
Tüm zerrelerim affına sığındı…Mecalsizim,hissizim,bir o kadar da cahilim…

Al yükümü Ya Rab n’olursun al belimi büken bu yükü tekrar hafiflet beni.
Doğrult ki beni,yüzüm sana dönebileyim.
Elimi sana açabileyim.İnşirah inşirah inşirah…ayet ayet doğrult beni.

“Senin şânını ve ününü yüceltmedik mi?”(inşirah/4)

Yücelttin ey yar! En şerefli varlık olarak açtım dünyaya gözlerimi.
Mahlukata halife eyledin.İns-an makamında ruhuma can verdin..
verdin de ben kıymetimi bilemedim.
Aklımı sürgün ettim mantığın hiç uğramadığı yalancı uğraşlara.
Her mevsim yağmur yağarken ruhuma,nadasa bıraktım kurak gönlümü.
Her insan ektiği biçer değil mi
Ya Rab! Günah ektiğim bahçelerde kara güller büyüdü,kokusuz renksiz.
Işığım bir mumun aydınlandığı kadar,verdiğim bir aldığım kadar fakat ben
olamadım bir senin bana biçtiğin değer kadar.biraz mağrur,biraz bizâr,biraz
da kendimi şekva ile geldim.Değersizliğimi bilerek,mecruh bir hal ile geldim işte…
Sen şanımı yüceltirken,ben bir o kadar acziyetimle,nasır tutmuş ayaklarımla,
kör olmuş gözlerimle,karalanmış hanemle geldim.Kalbimi avcuma sıkıştırarak,
rengini kimse görmesin diye saklayarak getirdim.Amansızım,dermansızım,fermansızım.
N’olurs un Ya Rab yeniden yücelt beni gönül gözümden geçir beni.

Gözyaşına gark eyle beni eyle ki insan bileyim kendimi.

İnşirah inşirah inrişah ayet ayet yücelt beni.

“Yalnız Rabbine yönel.”(inşirah/

Hayatın koylarından çıkıp senin limanına yöneldim
Yar Rab!Sen ki sana gelmeyene dahi lütfederken,bilirim geri çevirmezsin beni kapından.
Nihayetsiz acziyetimle,dünyevi arzuların kıvrımlarından,yokuşlu yollarından,
ben kendimden geçerek sana geldim bu gece.
’kün’ diyerek eyleyiverirsin diye bir ferman,ben ahvalimi dökerek sana geldim

Ya Rab!.

N’ola ahh n’ola Ya Rab , ben sende kalmaya geldim.
Bir inşirah ayeti kadar sana yönelmeye geldim…